Nostalgie slaat toe

N

Vroeger keken we hele avonden televisie. Zelfs als er niet iets op was waar we graag naar keken stond de beeldbuis aan. Trakteerde ons op een bombardement aan elkaar snel opvolgende beelden. De laatste tijd gunnen we elkaar rust. De televisie gaat uit. Beeld op zwart. Een verademing. Weldadig gewoon.

In plaats daarvan koppelen we onze mobiel met Spotify aan de soundbar die normaal gesproken het televisiegeluid weergeeft. Onze geluidsinstallatie hebben we een hele tijd geleden de deur uitgedaan. Fysieke cd’s staan in het CD rek te verstoffen maar worden nooit meer gedraaid.

Mijn zoon stelt voor naar Born in the USA van Bruce Springsteen te luisteren. Na anderhalf nummer houdt hij dit album dat ik vroeger grijsdraaide voor gezien. Nee, liever luistert hij naar Pink Floyd. Dat is veel subtieler. Er zijn slechtere keuzes te maken.

Na een tijdje besluit hij naar zijn kamer te gaan. Ik koppel mijn eigen mobiel aan de soundbar en kies voor het album ‘The pro’s and cons of hitchhiking’ van Roger Waters. Wat is dit toch een magistrale plaat! Of gebruik je de term plaat niet meer sinds de geluidsdrager van vinyl niet meer gedraaid wordt? Hoe dan ook, ik geniet met volle teugen. Wat is het draaien van relaxte muziek toch een fijne manier om voor het slapen gaan te ontspannen.

Dan slaat ineens de nostalgie toe. Het album van Roger Waters is afgelopen. Voor Spotify het moment om haar algoritmes aan het werk te zetten en verder te gaan met muziek in dezelfde sfeer. Ineens hoor ik de muziek van het album ‘Eye in the Sky van The Alan Parsons Project. Als slag bij heldere hemel voel ik mij weer het jongetje van tien dat tijdelijk bij zijn oom en tante woonde. Dat door zijn oom voor het eerst voorgedaan kreeg hoe je een fietsband plakte. In de woonkamer, de fiets omgekeerd op zadel en stuur rustend neergezet. Een teiltje water naast het wiel om het lek op te sporen.

1979 was nog de tijd van de cassettebandjes. Om mij wat muzikale opvoeding mee te geven hadden mijn oom en tante een cassettebandje voor me opgenomen. Op kant A de muziek van Doe Maar met het album ‘Doris Day en andere stukken’. Op kant B het Alan Parsons Project album ‘Eye in the Sky’.

Bijzonder toch hoe het onverwacht afgespeeld horen worden van muziek uit je kindertijd je ineens terug kan werpen naar het gevoel dat je toen had. Naar de veiligheid en geborgenheid van naaste familie die voor je zorgt omdat je eigen moeder langdurig in het ziekenhuis ligt.

Voeg reactie toe